Skagstrendingur vikunnar - Sigríður Þórunn Gestsdóttir
Í Skagstrendingur vikunnar kynnum við til sögunnar íbúa Skagastrandar í stuttum og léttum viðtölum.
Markmiðið er að byrja vikuna á brosi, jákvæðni og betri tengingu við fólkið í samfélaginu okkar.
Skagstrendingur vikunnar er Sigga Gests!
Ég heiti Sigríður, oftast kölluð Sigga, fædd á Ísafirði og alin upp hjá fósturforeldrum fyrstu 8 árin eða þar til aðstæður breyttust þannig að ég var send til Skagastrandar til móður minnar. Ég hafði verið einbirni fram að því og hitti aldeilis á óskastund þar sem ég hafði óskað þess að eiga systkyni. Því á Skagaströnd varð ég allt í einu elst af sjö systkinum og þá átti eftir að fjölga í hópnum um þrjú. Við bjuggum fyrst á miðhæðinni í Herðubreið pabbi, mamma og níu börn. Uppi í risinu bjó hún Guðbjörg gamla. Svo var byggt nýtt stórt hús fyrir okkur á Hólabraut 26 og þangað fluttum við tveimur dögum fyrir ferminguna mína árið 1968. Þar var nóg pláss fyrir allskonar, handbolti í stofunni með hundapúða var vinsælastur og þá var nú fjör, alveg þangað til púðinn smallaði rússann (1 pera hangandi) þá var hlaupið í felur því sá sem var síðastur að fela sig var skammaður. Hér náði ég svo í hann Stebba minn sem hefur alltaf staðið við bakið á mér og verið bátakall hér á Skagaströnd. Við eigum fjögur börn, níu barnabörn, tvö bónusbörn og svo auðvitað tengdabörnin okkar. Allt er þetta frábært fólk sem ég elska skilyrðislaust.
Hér er fallegt umhverfi og þú hefur frelsi til að gera það sem þér finnst best og skemmtilegast. Þarf ég að minna á fjallið okkar fallegasta, Spákonufellið.
Uppáhalds hjá mér eru Sandlækurinn og Óseyrin, þar er upplagt að fara með nesti og eiga góðar stundir með sínu fólki. Það er líka uppáhalds að njóta þess sem boðið er uppá hér í bæ.
Fullkominn dagur gæti byrjað með morgunkaffi með Stebba mínum, stundum reddum við heimsmálunum sem eru endalaust að væflast fyrir fólki í útlöndum eða innanlandsveseninu. Svo er spilaður bridge í félagsstarfinu við skemmtilegt fólk og eftir það er ég stundum svo heppin að fólkið mitt lítur við.
Að öllu mínu fólki líði vel, það gleður mig mest.
Ég hef áhuga á mörgu, t.d. finnst mér fótbolti spennandi að fylgjast með, þar eru landsleikir uppáhalds. Svo fóru örlögin svoleiðis með mig að ég missi ekki af heimaleik hjá Kormáki/Hvöt, hann Stefán minn leikur með þeim. Hann Davíð minn leikur með 5. flokki Fjölnis og svo fylgist ég núna með Þór/KA þar sem ofurstelpur okkar Skagstrendinga eru. Ég les svolítið, aðallega spennubækur. Svo er „maður manns gaman“ alltaf í fullu gildi þó maður sé hættur að vera á vinnumarkaði en flesta föstudaga hittist t.d. góður hópur í samverustund hjá stelpunum í Lausnamiðum.
Ég á til að bölva meira en góðu hófi gegnir, og hrökk illa við þegar ég heyrði dótturdóttir mína bölva svo nú erum við að venja okkur af því. Svo er ég með skítahúmor en vil auðvitað öllum vel.
Samstaðan í bænum þegar Skagstrendingur var stofnaður. Nánast hvert einasta heimili lagði til hlutafé í félagið og það var því eðlilega mikil eftirvænting að heyra hvernig gekk á veiðum. Ég man t.d. eftir því að hlusta á bátabylgjuna í útvarpinu þar sem aflatölur íslenska flotans voru gefnar upp. Það var ekkert verið að gefa upp tonnatöluna þannig að allir heyrðu, heldur var 4 tölu kvóti lesinn upp og voðalega oft voru boðin frá Arnari „ER AÐ HÍFA“. Framkvæmdastjóri félagsins var jafnframt kennari í skólanum og þegar Arnar kom til hafnar með mesta afla sem komið hafði á land úr einni veiðiferð fórum við með honum í skemmtigöngu á bryggjuna. Þetta tímabil var ótrúlega merkilegt og gaman fyrir unga krakka að fylgjast með. Þegar vel fór að ganga með rekstur Skagstrendings ríkti hér gullgrafaratíð. Og það var líka ótrúlega spennandi fyrir okkur fjölskylduna og bara bæjarfélagið þegar Skipasmðastöðin var stofnsett og farið var að smíða báta, fyrst trébáta og síðan plastara.
Stundum bara lít ég út um gluggann minn og sé eitthvað fallegt, himininn eða leikskólabörnin og hænurnar - það kallar fram bros.
Snúum bökum saman, verum góð hvert við annað. Við búum í góðum bæ en allt gott getur orðið betra og nú ættum við að einhenda okkur í að tala upp bæinn okkar.
Við hjá sveitarfélaginu þökkum Skagstrendingi vikunnar kærlega fyrir að deila með okkur sinni sögu. Viðtölin minna okkur á styrkinn í samfélaginu okkar og hversu dýrmætt er að kynnast fólkinu sem gerir Skagaströnd svo einstaka!
Njótið vikunnar!
