Skagstrendingur vikunnar - Valtýr Sigurðsson
Í Skagstrendingur vikunnar kynnum við til sögunnar íbúa Skagastrandar í stuttum og léttum viðtölum.
Markmiðið er að byrja vikuna á brosi, jákvæðni og betri tengingu við fólkið í samfélaginu okkar.
Skagstrendingur vikunnar er Valtýr Sigurðsson!
Hver ert þú og hver er þín saga í stuttu máli – hvernig varð Skagaströnd hluti af lífi þínu?
Ég er fæddur og uppalinn í Hlíðunum í Reykjavík í húsi sem afi byggði til að vera nær Hlíðarenda svo pabbi yrði valsari en ekki KR-ingur. Mamma vildi helst alltaf að ég væri úti að leika mér og var mikið með bolta úti á skólalóð, oft einn. Ég þurfti að fara heim til vina minna til að geta horft á spólur á daginn. Amma og afi bjuggu í sama húsi sem var dásamlegt.
Ég æfði fótbolta og körfubolta með Val alla tíð. Valur er eiginlega þorpið mitt, ég sá það í Síkinu um árið; þangað var ég mættur á körfuboltaleik í úrslitakeppni karla í fjólubláum bol með kúrekahatt en fljótlega þegar ég sá öll kunnuglegu andlitin úr æsku minni Valsmegin hneppti ég upp skyrtunni, tók niður hattinn og færði mig yfir í valsstúkuna.
Ástæðan fyrir því að ég flutti hingað er sú að ég fékk vinnu hjá BioPol 2015 en ég hafði gert lítið verkefni með þeim 4 árum áður og fannst fyrirtækið spennandi og starfsfólkið skemmtilegt.
Hvað finnst þér gera Skagaströnd að góðum og heillandi stað til að búa á?
Mér finnst þetta fullkomin stærð á samfélagi. Hér eru yfir 400 sálir sem er ekki lítið ef þú hefur áhuga á fólki en kannski ekki stór tala ef þú ert að reka búð. Mér finnst svo gott að vita eitthvað um fólkið í kringum mig; gott að vita um hvað maður er að tala þegar maður slúðrar. Mér er þó líklegast ekkert hleypt almennilega inn í slúðrið enda ekki heimamaður. Ég held að þeir sem eiga stórfjölskylduna sína hér eigi mikið ríkidæmi. Gott að hafa fleiri hús til að droppa inn í og fleygja sér beint upp í sófa.
Hér þekkist fólk djúpt aftur í ættir. Að flytja hingað fannst mér að vissu leyti eins og að vera gestur í fjölskylduboði. Allir vilja gera sitt besta og passa sig að rífast ekki fyrir framan þig. Hér eru bara fundnar lausnir á málunum, öllum þykir vænt um staðinn sinn og ótrúlega margir eru tilbúnir að láta gott af sé leiða.
Áttu þér uppáhaldsstað á Skagaströnd og afhverju?
Litla víkin fyrir framan Bjarmanes var einu sinni minn uppáhaldsstaður hérna. Við Elli höfum kastað þónokkrum steinum þar og horft á sjóinn. Ég mun kannski enduruppgötva hann með Fríðu Dórótheu þegar hún stækkar. Fjörur eru þar sem fjörið er.
Hvernig lítur fullkominn dagur á Skagaströnd út fyrir þér?
Skrúðganga, messa, róðrarkeppni og ball. Koma svo heim og taka lokadansinn með Ástrós.
Hvað í daglegu lífi hér veitir þér gleði eða ró?
Ætli það sé ekki bara hafið eða fjöllinn eða kannski fólkið. Erfitt að gera upp á milli. Róin er ekki mikil þegar maður er með ung börn en það hlýtur að gefa manni aukið rými til að vera til að þurfa ekki nokkurn tíman að vera fastur í bíl.
Hvaða eiginleika eða áhugamál skilgreina þig best – innan eða utan vinnu?
Alltaf þegar ég á lausa stund þá reyni ég að kíkja í símann. Miðað við skjánotkun þá er það það sem skilgreinir mig best innan og utan vinnu. Síminn er besti vinur mannsins. Ég hef annars mjög breitt áhugasvið og ætti pottþétt fullt af allskonar drasli ef ég ætti einhvern pening.
Er eitthvað skemmtilegt, óvænt eða sérstakt við þig sem flestir vita ekki?
Það er svo margt. Ég hljóp af mér horninn fyrir sunnan og það er allt fyrnt fyrir löngu. Ekki spyrja mig út í það.
Hvaða manneskja, atburður eða upplifun á Skagaströnd hefur haft mótandi áhrif á þig?
Við Linda Kristjáns vörðum miklum tíma saman í vinnunni. Ég gerði mælingar og hún skrifaði niður og við spjölluðum heilmikið; hún sagði mér margar sögur úr bænum, flestar þónokkuð fyrir minn tíma og vina minna hér. Hún var hreinskilin, trygg og heimakær og talaði aldrei illa um neinn sem átti það ekki skilið, sérstaklega ekki ef þeir voru innfæddir. Það er sennilega af því að hún, líkt og annað fólk á svona stað, þarf að vera hreinskilið og skilningsríkt við hvort annað, það hefur upplifað margt saman og ef einhver brennir einhverjar brýr að baki sér hjálpast fólk að við að byggja þær upp aftur.
Hvað fær þig helst til að brosa þegar þú hugsar um bæinn okkar?
Stóru stelpurnar mínar, Súsanna og Dídí, og vinir þeirra hafa verið svo mikil krútt í gegnum tíðina og sú tíð hefur verið að svo miklu leyti á Skagaströnd. Minningar í kringum íþrótta- og æskulýðsstarf, sumrin hér og hitt og þetta fær mig til að brosa. Og Lilja og Bjössi reyndar líka.
Hvaða skilaboð eða ósk viltu senda til íbúa Skagastrandar – núna eða til framtíðar?
Þetta á við um okkur sem og öll önnur lítil bæjarfélög. Það hefur enginn áhuga á okkur nema við sjálf. Þess vegna er best að okkar mál séu í okkar höndum.
Við hjá sveitarfélaginu þökkum Skagstrendingi vikunnar kærlega fyrir að deila með okkur sinni sögu. Viðtölin minna okkur á styrkinn í samfélaginu okkar og hversu dýrmætt er að kynnast fólkinu sem gerir Skagaströnd svo einstaka!
Njótið vikunnar!
